அத்தியாயம் 1: அதிகார அறையும் முதற்பார்வையும்

அலுவலகத்தின் 42-வது மாடி. அல்ட்ரா-மாடர்ன் கண்ணாடித் தடுப்புகள், மிதமான தங்க நிற விளக்கொளிகள், மற்றும் தரை வரை நீளும் கண்ணாடி ஜன்னல் வழியாக வெளியே மின்னும் நகரத்தின் இரவு நேர எழில்.

70 வயதானாலும், விஸ்வநாதன் ஆர்.கே (VRK)-வுக்கு ஒரு கம்பீரமான ராஜ தோரணை. அளப்பரிய தொழில் பேரரசு, அடர் நிற தையல் உடைகள், மற்றும் அனைவரையும் கட்டுப்படுத்தும் அதிகாரம். பிரம்மாண்டமான சொத்துக்கள் இருந்தாலும், விவாகரத்திற்குப் பிறகு அவருடைய தனிப்பட்ட வாழ்க்கையில் யாரும் இல்லை. அவருக்கு நுட்பமான அழகு, மென்மையான ஆண்களின் குணங்கள், மற்றும் பெண்மையின் நயங்கள் மீது ஒரு பிரத்யேக ஈடுபாடு இருந்தது.

35 வயதான எனக்கு இது ஒரு மிக உயர்ந்த சம்பளம் கொண்ட கனவுப் பதவி (Personal Assistant). வீட்டில் மனைவியோடு ஒரு வழக்கமான, அமைதியான அன்றாட வாழ்க்கை போய்க்கொண்டிருந்தது. எனக்குள்ளே பல வருடங்களாக நுட்பமாக மறைந்திருந்த பெண்மை ஆசைகள் அமுங்கிப்போயிருந்தாலும், அதை வெளியே காட்ட முடியாத ஒரு கார்ப்பரே트 சூழல்.

ஆனால் VRK-வுக்கு மனிதர்களைப் படிக்கத் தெரியும்.

நான் பணியில் சேர்ந்த முதல் வாரத்திலேயே, தனது தனிப்பட்ட மகோகனி மர அமைப்பிலான அறைக்கு என்னை அழைத்தார். மேஜையிலிருந்த கனமான தங்க ஃபவுண்டன் பேனாவை கைகளில் உருட்டியபடி, தனது கம்பீரமான குரலில் என்னைப்பார்த்துக் கேட்டார்:

"வசந்த்... கார்ப்பரே트 உலகத்துல வெறும் வேலைத்திறன் மட்டும் போதாது. உன்னோட தோற்றம், ஆளுமை, மற்றும் நேர்த்திதான் உன்னை அடுத்த நிலைக்குக் கொண்டு போகும். என்னோட சொந்த அழகுப் பராமரிப்புக் குழு உன்னை முழுசா கவனிக்கப் போறாங்க. இந்த முழு மாற்றத்திற்கு நீ தயாரா?"

"நிச்சயமா சார். எக்ஸிகியூட்டிவ் பி.ஏ பொறுப்புக்கு என்ன தேவையானோ அதை நான் செய்யறேன்," என்று நான் சொன்னேன்.

ஆனால் VRK-வின் மனதிலிருந்தது வெறும் தொழில்முறை தோற்ற மாற்றம் இல்லை... அவர் எனக்குள் இருந்த அந்த மென்மையை கவனித்திருந்தார்.

அடுத்த சில நாட்களில், அந்தப் பராமரிப்புப் பயிற்சிகள் தொடங்கின. உயர் ரக ஃபேஷியல் சிகிச்சைகள், நுட்பமான புருவச் சீரமைப்பு, மற்றும் தோலை மிருதுவாக்கும் முறைகள். என் சருமம் பட்டுப் போல மிளிரத் தொடங்கியது. லேசான ஃபிரெஞ்ச் மலர் வாசனைத் திரவியங்கள், மென்மையான கைகள், மற்றும் கச்சிதமான உடைகள் என் உடல் மொழியையே மெல்ல மெல்ல மாற்றத் தொடங்கின.

வீட்டுக்குப் போனதும் என் மனைவி என்னை ஒரு மாதிரியாகப் பார்த்தாள். "என்ன உங்ககிட்ட இருந்து ஒரு புது நறுமணம் வருது? தோலும் எப்பவும் விட ரொம்ப மிருதுவா, பளபளப்பா இருக்கே?" என்று சந்தேகமாகக் கேட்டாள்.

நான் "அலுவலகத்தின் உயர் அதிகாரி தரநிலை பராமரிப்புதான்," என்று சமாளித்தேன். ஆனால் என் மனதுக்குள் ஒரு சிறு கிளர்ச்சியும் உற்சாகமும் தொடங்கின.

இரவு 9 மணி. அலுவலகத் தளத்தில் யாரும் இல்லை. தங்க நிற மிதவெப்ப விளக்குகள் மட்டுமே எரிந்துகொண்டிருந்தன. VRK என் அருகில் வந்து நின்றார். அவருடைய கையை என் தோளில் வைத்து, மெதுவாக என் கழுத்தையும் தாடைப் பகுதியையும் தொட்டுப் பார்த்தார். அவருடைய பெருவிரல் என் மிருதுவான கன்னத்து எலும்பின் மீது நழுவிச் சென்றது.

"உன்னோட எலும்பு அமைப்பு, உன்னோட சருமத்தோட மென்மை... வசந்த், உன்கிட்ட ஒரு அபூர்வமான, தெய்வீகமான பெண்மையின் வசீகரம் இருக்கு. ஆளே மாறத் தொடங்கிட்டே," என்று என் கண்களை ஆழமாகப் பார்த்து மெல்லிய குரலில் கிசுகிசுத்தார்.

அவர் தொட்ட அந்த நொடி, என் நெஞ்சில் ஒரு மின்னல் பாய்ந்தது. எனக்குள் தூங்கிக்கொண்டிருந்த வருண்யா விழித்தெழத் தொடங்கிய தருணம் அது...