கட்டுப்பாட்டை இழந்த இரவு

அன்று இரவு 10 மணி இருக்கும். வீட்டின் அனைத்து வேலைகளையும் முடித்துவிட்டு, மாலினி கூறியபடியே உள்ளாடைகள், நைட்டி, தலையில் தான் கட்டிய மல்லிகைப் பூ மற்றும் மார்பை மறைத்தபடி ஷாலுடன் ஹாலிற்கு வந்தான் கார்த்திக்.

ஹாலின் வெளிச்சம் குறைவாக இருந்தது. சோபாவில் மாலினி தனியாக அமர்ந்திருந்தார். அவளது கையில் மதுக் கோப்பை ஒன்று இருந்தது. வழக்கத்திற்கு மாறாக மாலினியின் கண்கள் சிவந்து, சோகமும் ஏமாற்றமும் கலந்த ஒருவித வெறியுடன் காணப்பட்டன.

கார்த்திக் பயத்துடன் தயங்கி தயங்கி அருகே சென்றான். "மேடம்... வேலை எல்லாம் முடிச்சுட்டேன். நான் கீழ ரூமுக்குப் போகட்டுமா?" என்று மெல்லிய பெண் குரலில் அடக்கமாகக் கேட்டான்.

மாலினி நிமிர்ந்து அவனைப் பார்த்தார். அவளது கண்கள் கார்த்திக்கின் உருவத்தை உற்று நோக்கின.

உண்மையில், சில வருடங்களுக்கு முன்பு மாலினியின் கணவன் அவளை ஏமாற்றிவிட்டு வேறு ஒரு பெண்ணுடன் சென்றுவிட்டான். அந்தப் பிரிவின் வலியும், ஒரு ஆணைத் தன் கட்டுப்பாட்டில் வைத்து ஆள வேண்டும் என்ற ஏங்காத ஆசையும் மாலினியின் மனதிற்குள் பல வருடங்களாக அடக்கி வைக்கப்பட்டிருந்தன.

இன்று மதுவின் போதையில், தன் முன்னால் நைட்டி அணிந்து, தலையில் மல்லிகைப் பூவின் நறுமணத்துடன், அடக்க ஒடுக்கமாக ஒரு பெண்ணைப் போல நிற்கும் கார்த்திக்கைப் பார்த்ததும் மாலினியின் கட்டுப்பாடு முற்றிலும் உடைந்தன. அவளது மனதிற்குள் அடக்கி வைக்கப்பட்டிருந்த அந்த வக்ரமான ஆசையும், ஆதிக்க உணர்வும் (Dominance) திடீரென மேலெழுந்தது.

"இங்க வா கார்த்திக்..." என்று மாலினியின் குரல் மிகவும் கடுமையான, அதிகாரமான தொனியில் ஒலித்தது.

கார்த்திக் மெல்ல அடிமேல் அடி வைத்து அருகே வந்தான். கொலுசு சத்தம் 'ஜில்... ஜில்...' என மெலிதாக ஒலித்தது.

திடீரென மாலினி கார்த்திக்கின் கையைப் பிடித்து ஆக்ரோஷமாகத் தன் பக்கத்தில் இழுத்து சோபாவில் தள்ளினார்.

"மேடம்... என்ன பண்றீங்க?" என்று கார்த்திக் பதற்றத்துடன் கத்தினான்.

"சத்தம் போடாதே!" என்று மாலினி அவனது முகத்தை அமுக்கிப் பிடித்து, கத்தினாள். அவளது கண்களில் கோபமும், காமமும் கலந்து மின்னின. "என் புருஷன் என்னை விட்டுட்டுப் போனான்ல... ஆம்பளைங்க எல்லாரும் ஏமாற்றுக்காரனுங்க! ஆனா நீ அப்படி இல்லை... நீ எனக்குக் கீழ்ப்படிஞ்ச ஒரு பொண்ணு! நீ என் அடிமை!"

மாலினி கார்த்திக்கின் தலையில் இருந்த மல்லிகைப் பூவைப் பலமாகப் பிடித்து இழுத்தார். வலி தாங்க முடியாமல் கார்த்திக்கின் கண்களில் தண்ணீர் வந்தது.

"மேடம்... வலிக்குது மேடம், என்னை விட்டுடுங்க..." என்று கார்த்திக் கெஞ்சினான்.

ஆனால் மாலினி கேட்கும் நிலையில் இல்லை. தன் கணவனிடம் காட்ட முடியாத அதிகாரத்தையும், தன் ஆதிக்க வெறியையும் கார்த்திக்கின் மீது முழுமையாகக் காட்டத் தொடங்கினார். கார்த்திக்கின் தோள்களைப் பிடித்துப் பலமாக உலுக்கி, அவனது கன்னத்தில் ஓங்கி ஒரு அறை அறைந்தார்.

"நான் சொல்றதைத்தான் நீ செய்யணும்! இனிமே இந்த வீட்டுல நீ ஆம்பளையே கிடையாது... நீ கார்த்திகா! என் சொற்படி நடக்குற பொண்ணு!" என்று ஆக்ரோஷமாகக் கத்தினார்.

கார்த்திக்கால் மாலினியின் அந்த திடீர் மாற்று உருவத்தையும், கொடூரமான ஆதிக்கத்தையும் எதிர்கொள்ள முடியவில்லை. பயத்திலும், தன் பலவீனமான சூழ்நிலையினாலும் அவன் முற்றிலும் ஒடுங்கிப் போனான். மாலினி அவனது மார்பில் இருந்த ஷாலை இழுத்துப் போட்டு, அவனது நைட்டியைப் பிடித்து உலுக்கி, தன் கணவனை அடக்குவது போல கார்த்திக்கை மிகக் கடுமையாகத் தன் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவந்தார்.

மாலினியின் இந்த கரடுமுரடான, கடுமையான ஆதிக்கம் கார்த்திக்கை உள்ளுக்குள் அச்சுறுத்தினாலும், தன் ஆண்மை முற்றிலும் அழிக்கப்பட்டு ஒரு பெண்ணாக மாலினியின் காலடியில் ஒடுங்குவதில் அவனுக்குள் ஒரு விசித்திரமான பயமும் அடிமைத்தனமும் ஒருசேரப் படர்ந்தது.

இரவு முழுக்க மாலினி அவனைக் கடுமையாக வேலை வாங்கியும், தன் ஆதிக்க உணர்ச்சியை அவனிடம் காட்டியும் வதைத்தார். கார்த்திக் வேறு வழியின்றித் தன் நிலையை மறந்து, மாலினியின் முழுமையான கட்டுப்பாட்டிற்குள் 'கார்த்திகா'வாகச் சரணடைந்தான்.