திடீர் பதற்றமும் நிலைகுலைந்த தருணமும்

தனலட்சுமி அம்மாளின் வீட்டில் வேலை செய்துகொண்டிருந்தபோது கார்த்திகாவிற்குள் ஒரு எதிர்பாராத பதற்றம் தொற்றிக்கொண்டது. நாள் முழுவதும் மடிசார் புடவை கட்டுவதும், ஐயங்கார் குடும்பத்தின் ஆச்சாரமான சூழலில் ஒரு பெண்ணாக உலா வருவதும் அவனது மனதிற்குள் பெரும் கூச்சத்தையும் அடையாளக் குழப்பத்தையும் ஏற்படுத்தியிருந்தது.

அப்போது, வீட்டின் ஹாலைத் துடைத்துக் கொண்டிருந்த கார்த்திகாவிற்கு அருகே மெல்ல நடந்து வந்தார் தனலட்சுமி அம்மாள். அவளது அசைவுகளையும் நடையையும் உற்றுப் பார்த்தவர், கார்த்திகாவின் அருகில் வந்து மெல்லிய குரலில் பேசினார்.

"என்ன கார்த்திகா... வேலை செய்யும்போது உன் கவனமெல்லாம் எங்கேயோ இருக்கிற மாதிரி தெரியுது? உடம்பு ஏதும் சரியில்லையா? உன் முகத்துல ஒருவித பதற்றமும் நடுக்கமும் தெரியுதே..." என்று கூர்மையாகக் கேட்டார்.

தனலட்சுமி அம்மாள் மிக அருகில் வந்து விசாரித்ததும் கார்த்திகாவிற்குத் தூக்கி வாரிப்போட்டது. தன் ஆடை விலகியிருக்கிறதோ அல்லது தன் ஆண் அடையாளம் அவருக்குச் சந்தேகத்தை ஏற்படுத்திவிட்டதோ என்ற பயத்தில் அவளது நெஞ்சு படபடவென அடித்தது. கைகள் நடுங்க, மடிசார் புடவையின் முந்தானையைப் பலமாகப் பிடித்துக்கொண்டாள்.

"இ... இல்லைம்மா... ஒன்னுமில்லைம்மா... புதுசா புடவை கட்டி வேலை செய்றதால கொஞ்சம் கூச்சமா இருக்கு, அவ்வளவுதான்மா..." என்று மெல்லிய குரலில் தடுமாறியபடி பதிலளித்தாள்.

தனலட்சுமி அம்மாள் லேசாகப் புன்னகைத்து, "புதுசா புடவை உடுத்தும்போது அப்படித்தான் இருக்கும். ஆடை கலைஞ்சா ஒரு பெண்ணுக்குப் பதற்றம் வர்றது இயல்புதான். நீ ஒன்னும் பயப்படாதே... போய் பாத்ரூம்ல மூஞ்சியைக் கழுவிட்டு, புடவையை நல்லாச் சரி பண்ணிட்டு வா," என்று ஆறுதலாகக் கூறினார்.

கார்த்திகா உடனே சமையலறைப் பக்கம் இருந்த பாத்ரூமிற்குள் ஓடிச் சென்று கதவை மூடிக்கொண்டாள்.

கண்ணாடியில் தன் முகத்தைப் பார்த்தாள். பயத்தில் முகம் வெளுத்துப் போய், நெற்றியில் வியர்வை துளிர்த்திருந்தது. தன் ஆடைகளைச் சரிசெய்து, தலையிலிருந்த மல்லிகைப் பூவையும் பொட்டையும் பார்த்தபோது, தான் எவ்வளவு பெரிய ஆபத்தில் சிக்கியிருக்கிறோம் என்பதும், அதேசமயம் இந்தப் பெண் அடையாளத்திலிருந்து இனி அவ்வளவு எளிதாக மீள முடியாது என்பதும் அவளுக்குத் தெளிவாகப் புரிந்தது.

முகத்தைக் கழுவி, புடவையை நன்றாகச் சரிசெய்துகொண்டு மீண்டும் வெளியே வந்தாள்.

அன்று மாலை இரண்டு நாள் வேலைகளும் வெற்றிகரமாக முடிவடைந்தன. தனலட்சுமி அம்மாள் கார்த்திகாவின் உழைப்பைப் பாராட்டி, அவளுக்கு மேலும் சில பலகாரங்களையும் புடவைகளையும் அன்பளிப்பாகக் கொடுத்து வழியனுப்பி வைத்தார்.

பக்கத்து வீட்டிலிருந்து தப்பித்த உணர்வோடு, அதேசமயம் ஒரு முழுமையான பெண்ணாக அங்கிருந்து தேர்ச்சி பெற்று வந்த மிடுக்கோடு மாலினியின் வீட்டிற்குள் அடியெடுத்து வைத்தாள் கார்த்திகா.